fbpx

Jedzenie dla szynszyli, czyli co powinny jeść szynszyle?

Czas czytania: 5 minuty

Szynszyle, wbrew pozorom, to długowieczne zwierzęta. Mogą żyć nawet do 30 lat, choć zazwyczaj żyją krócej. Jako zwierzęta domowe rzadko osiągają wiek powyżej 18 lat. Powodem, dla którego się tak dzieje, są zwykle błędy opiekuna w żywieniu pupila. Jak żywić szynszylę? Jaka karma dla szynszyli będzie najlepsza i czego szynszyla nie może jeść? Sprawdź.

Żywienie domowych szynszyli

Dzikie szynszyle zamieszkują górzyste tereny Ameryki Południowej, gdzie żywią się głównie twardymi roślinami, bogatymi we włókna (nawet 60% ich diety stanowi błonnik). W celu przyswojenia substancji odżywczych z tak ubogich źródeł zwierzęta potrzebują bardzo dużej ilości pożywienia i długiego żucia – jest to niezbędne dla zdrowia ich przewodów pokarmowych i zębów.

Udział poszczególnych składników żywieniowych niezbędnych do zapewnienia szynszylom pełnowartościowej diety:

  • tłuszcz: 2–5%,
  • białko surowe (roślinne): 16–20%,
  • błonnik: 15–35%.

Szynszyle potrzebują innych proporcji poszczególnych składników odżywczych niż np. chomiki, króliki czy myszoskoczki, dlatego jedzenie dla szynszyli powinno być przeznaczone właśnie dla tego gatunku. Nie dawaj szynszyli karmy dla kawii domowej czychomika. Taki pokarm może być dla niej po prostu nieodpowiednio zbilansowany, dlatego lepiej tego nie robić.

Najkorzystniejszy model żywienia szynszyli opiera się na następujących składnikach:

  • suche siano dla szynszyli

Bez ograniczeń (np. siano z owsa, tymotki lub lucerny). Pamiętaj, że lepiej podawać pupilowi mniejszą ilość siana każdego dnia, niż podać mu całość od razu. Prawidłowo przechowywane siano (np. w opakowaniu producenta oraz według zaleceń załączonych do opakowania) powinno dłużej zachować swoje właściwości niż to, które będzie znajdować się w klatce przez wiele dni.

  • granulowana karma dla szynszyli

Mała ilość (1 lub 2 łyżki stołowe) granulowanego pożywienia na dobę w zupełności Twojej szynszyli wystarczy. Oczywiście dokładną dawkę granulatu, którą należy podawać zwierzęciu, musisz sprawdzić na opakowaniu danego produktu. Zależy ona nie tylko od stopnia aktywności Twojej szynszyli, ale też od jej wieku, masy ciała i samej kaloryczności wybranej karmy.

Pokarm najlepiej podawać bezpośrednio do miski. Zwróć uwagę, by w miseczce nigdy nie zalegał granulat z poprzedniego dnia. Zawsze czyść ją przed podaniem kolejnej porcji pokarmu.

Granulat jest optymalnym rozwiązaniem dla szynszyli, ponieważ zwierzęta często zjadają tylko najsmaczniejsze kąski mieszanki zbóż, co może doprowadzić do zaburzenia bilansu składników odżywczych. Dlatego najlepsze jedzenie dla szynszyli to przeznaczony specjalnie dla nich, dobrze zbilansowany granulat, którego wszystkie granulki mają taką samą strukturę i bardzo zbliżony smak oraz skład, w związku z czym szynszyla traci możliwość niezdrowego wyboru.

  • świeże produkty

Około 10% diety naszego zwierzęcia powinny stanowić świeże produkty. Mogą to być np. zioła przeznaczone dla szynszyli.

Konsekwencje niedoborów żywieniowych

Białko jest potrzebne szynszylom dla odpowiedniego wzrostu futra i jest drugim po błonniku najistotniejszym składnikiem ich diety. Zwierzęta, które cierpią na niedobory białka, mają brzydkie, matowe futro, włosy są suche i słabe, z tendencją do wypadania.

Błonnik pobudza perystaltykę jelit szynszyli. Jego niedobór w diecie powoduje poważne problemy trawienne i prowadzi do niebezpiecznych zaparć. Pamiętaj, że jego nadmiar może również być szkodliwy i może doprowadzić do biegunki.

Czego nigdy nie podawać szynszylom?

Szynszylom pod żadnym pozorem nie wolno podawać: nabiału, szparagów, brokułów, awokado, grochu, kapusty, sałaty, szpinaku i rabarbaru. Mniej niebezpieczne, ale również niezalecane w żywieniu szynszyli są: banany, kukurydza, orzechy ziemne i słonecznik.

Nie jest to pełna lista produktów szkodliwych dla tych zwierząt. Jeśli mamy wątpliwości, czy dany produkt jest zdrowy dla naszego pupila, najrozsądniej jest z niego po prostu zrezygnować lub skonsultować się z lekarzem weterynarii, który specjalizuje się w żywieniu gryzoni.

Mikroelementy, makroelementy i witaminy

Szynszyle potrzebują witamin z grupy B, wapnia i fosforu oraz śladowych ilości innych witamin i mikroelementów. Wszystkie te składniki znajdują się w sianie.

Co ciekawe, szynszyle same potrafią syntetyzować witaminę C, więc nie trzeba im jej dodatkowo podawać.

Jak podawać wodę szynszyli?

Czysta i świeża woda zawsze powinna być dostępna dla Twojego pupila. Na rynku dostępne są buteleczki (poidła) przystosowane specjalnie do pojenia szynszyli. Należy je myć i zmieniać w nich wodę każdego dnia. Zwróć także uwagę, na jakiej wysokości znajduje się poidło. Pupil powinien łatwo dosięgnąć do wodopoju.

Kiedy karmić szynszyle?

Szynszyli należy zapewnić nieustanny dostęp do dobrej jakości siana, trzeba też regularnie je wymieniać. Pamiętaj, że siano nie jest ściółką, tylko pożywieniem i najlepiej umieścić je w specjalnym paśniku lub w jednym stałym miejscu, gdzie będziemy mieć pewność, że nie zostanie zabrudzone. Granulowana karma dla szynszyli powinna być podawana do miseczki najlepiej dwa razy w ciągu dnia, np. ok. 9:00 i 19:00 – jest to czas największej aktywności tych zwierząt.

Przysmaki dla szynszyli – jakie wybrać?

Przysmaki budują więź między pupilem a opiekunem, ale pamiętaj, że należy podawać je z dużą rozwagą i w mniejszych ilościach niż innym gryzoniom domowym. Ważna jest nie tylko ich ilość, ale też jakość.

Nie można dawać szynszylom produktów zbyt słodkich ani zbyt tłustych. Pamiętaj, że niektóre suszone owoce i warzywa mogą zawierać dodatek cukrów, co niestety prowadzi u szynszyli do otyłości, jeśli będziesz podawał je gryzoniowi zbyt często.

Za wszelką cenę unikaj karmienia szynszyli chlebem i płatkami śniadaniowymi. Okazjonalnie, w małych ilościach, możesz dać szynszyli owoce (zalecana jest duża rozwaga) lub orzechy.

Bardzo dobrym rozwiązaniem jest podawanie szynszyli gałązek drzew owocowych jako przysmaków. Gryzonie bardzo lubią ich smak, a obgryzanie dodatkowo dostarcza im rozrywki, ponadto korzystnie wpływa na stan uzębienia.

autor: lek. wet. Natalia Ciszewska

Polecamy:

Przeczytaj również

Zostaw komentarz