Dieta kotaKot

5 zalet karmy mokrej dla kotów

przez Pets Style

5 zalet karmy mokrej dla kotów

Każdy opiekun kota staje przed wyborem: mokra czy sucha karma dla kota. Każdy z tych produktów ma swoje wady i zalety. Przyjrzyjmy się korzyściom płynącym ze stosowania mokrej karmy dla kota.

Czym są wilgotne karmy?

Ze względu na zawartość wody karmy dla psów i kotów dzieli się na:

  • suche,
  • półwilgotne,
  • wilgotne.

Posiłki wilgotne zawierają ok. 68–83% wody i najczęściej pakowane są w saszetki lub puszki.

5 najważniejszych zalet mokrej karmy dla kotów:

  1. Nawodnienie – większość kotów nie lubi pić stojącej wody! Rozwiązaniem problemu może być inwestycja w miskę typu fontanna, zapewniającą płynącą wodę, lub karmienie kota wilgotną karmą! Mokre karmy dla kotów nie zastąpią całkowicie wody, mogą jednak dostarczyć mu nawet 500 ml wody dziennie. Dzięki czemu pomogą poprawić ogólne nawodnienie Twojego pupila.
  2. Zdrowa masa mięśniowa – mokra karma dla kota jest bogata w białko. Wspiera ono pracę mięśni i pomaga utrzymać właściwą masę mięśniową u dorosłych i starszych kotów.
  3. Różnorodność i smakowitość – karma mokra dla kota jest bardziej smakowita. Niewielkie opakowania sprawiają, że łatwiej kupować różnorodne smaki, by znaleźć skład, który Twój kot pokocha.
  4. Zmniejszenie ryzyka zaparć – odwodnienie u kota jest czynnikiem ryzyka zaparć. A karmienie mokrą karmą pozytywnie wpływa na nawodnienie organizmu kota. Pokarm w saszetkach lub puszkach jest zatem zalecany u zwierząt z nawracającymi zaparciami.
  5. Skład – wilgotne karmy pełnoporcjowe zwierają wszystkie niezbędne składniki odżywcze tak jak karma sucha, w tym witaminy i minerały, np. żelazo.

Mokra karma dla kota pozytywnie wpływa na nawodnienie organizmu.

Jak wybrać mokrą karmę dla kota?

Wybierając mokrą karmę dla swojego pupila, zwróć uwagę na:

  • adekwatność odżywczą (kompletna vs uzupełniająca),
  • etap życia Twojego kota (kocię dorosły, senior/geriatryczny),
  • nadwrażliwości pokarmowe i stan zdrowia Twojego pupila,
  • zawartość mięsa w karmie,
  • cenę (karma ekonomiczna, premium, superpremium).

Pamiętaj, że karmy pełnoporcjowe zapewniają Twojemu kotu wszystkie potrzebne składniki odżywcze. Zostały stworzone tak, by stanowiły główna część jego diety. Pokarmy uzupełniające to tymczasem raczej smakołyki, dlatego nie powinny stanowić więcej niż 10% diety kota.

Zawsze wybieraj posiłki przeznaczone dla konkretnej grupy wiekowej. Są one dopasowane do specjalnych potrzeb młodych lub starszych kotów. Ponadto niektórzy producenci oferują diety dostosowane do dodatkowych wymagań kotów, np. zapobiegające tworzeniu się kul włosowych.

Podsumowując, mokra karma dla kota zwiększa całkowite dzienne spożycie wody i jest bardzo smakowita! Sprawdzi się zatem u zwierząt, które niewiele piją lub mają osłabiony apetyt, np. podczas choroby.

autor: lek. wet. Agnieszka Górecka

Polecamy:

Żywienie kociąt

Jak karmić koty wychodzące

6 faktów o kotach

0 Komentarze
0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
PiesSport i szkolenie

Jak bawić się z psem nad wodą?

przez Pets Style

W cieplejsze dni gry wodne to najlepsza opcja na wspaniałą zabawę. Co możesz zaproponować swojemu ulubieńcowi?

5 wodnych zabaw dla psów

  1. Aportowanie w wodzie – gra przypominająca aportowanie, polegająca na odzyskaniu zabawki, którą wrzucasz do wody. W tę grę możecie bawić się przy samym brzegu lub rzucać zabawkę trochę dalej.
  2. Frisbee – Twój pies radzi już sobie z aportowaniem? Trochę trudniejsze do złapania będzie frisbee. To dobra gra dla psów na poziomie zaawansowanym.
  3. Nurkowanie – Twój pies uwielbia przebywać w wodzie i nurkować? Spróbuj aportowania „tonących” zabawek. Zadaniem Twojego psa będzie skoczenie do wody i zanurkowanie po swoją zdobycz. Pamiętaj, by pierwsze próby odbywały się w płytkiej wodzie. Poświęć też trochę czasu na przygotowanie psa – rozwijanie jego umiejętności i budowanie pewność siebie.
  4. Zraszacz – uruchomienie zraszacza to świetna opcja letniej zabawy. Doskonale sprawdzi się w przypadku psów mniej skłonnych do pływania, a modele zraszaczy, które się poruszają, to najlepsza wersja, jeśli Twój pupil lubi pogoń! Możecie bawić się razem. Biegaj obok zraszacza i zachęcaj swojego psa, by do Ciebie dołączył!
  5. Berek – Ty też lubisz pływać? Pobaw się ze swoim psem w wodnego berka. Zawołaj jego imię, a następnie odpłyń od psa i znów go wezwij. Większość czworonogów wręcz uwielbia bawić się w taką pogoń. Zawsze miej jednak pupila na oku i zadbaj, byście oboje się zbytnio nie zmęczyli. Opcją dla początkujących jest wspólne bieganie wzdłuż brzegu morza lub jeziora.

Zawsze bierz pod uwagę umiejętności swojego psa i pamiętaj o bezpieczeństwie swoim i swojego pupila!

autor: lek. wet. Agnieszka Górecka

Polecamy:

Zabawki dla psa

Obroże dla psów

Smycz dla psa

0 Komentarze
0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
AkwarystykaRyby

Ryby akwariowe – 13 najpopularniejszych gatunków ryb

przez Pets Style

Akwarystyka to fascynujące hobby, które pozwala z bliska obserwować wodny świat. W domowych akwariach można obecnie utrzymywać rozmaite rybki akwariowe o różnych wymaganiach i zwyczajach. Które gatunki nadają się dla początkujących akwarystów? Jak dobrać obsadę akwarium w zależności od litrażu? Przedstawiamy najpopularniejszych ryby akwariowe do małych i dużych zbiorników.

Rybki akwariowe do małego zbiornika

Ławicowe rybki do akwarium – danio pręgowany

danio pręgowaty

Danio pręgowany to słodkowodna rybka akwariowa z rodziny karpiowatych, pochodząca z rejonu Indii i Pakistanu. Z pewnością gatunek ten jest lubiany ze względu na łagodne usposobienie i łatwość hodowli. Osiąga do 6 cm długości. Danio niemal cały czas jest w ruchu, pływając głównie w środkowej części zbiornika.

Danio to gatunek ławicowy, który powinien być utrzymywany w grupach złożonych z przynajmniej 8 osobników. Choć wykazuje dużą tolerancję wobec parametrów wody w akwarium, warto zadbać o to, by była ona miękka i lekko kwaśna, o temperaturze 18–24°C. Akwarium dla tej ryby powinno mieć minimum 60 cm długości. Należy je gęsto obsadzić, pozostawiając jednocześnie sporo wolnej przestrzeni do pływania.

Rybki dla początkujących akwarystów – gupik pawie oczko

gupik pawie oczko - ryby akwariowe

Gupik pawie oczko to popularna rybka akwariowa z rodziny piękniczkowatych, polecana zwłaszcza dla początkujących akwarystów. W przeciwieństwie do samców samice są wyraźne mniejsze i smuklejsze. U samców płetwa odbytowa jest przekształcona w organ rozrodczy – gonopodium.

Gatunek ten jest towarzyski i spokojny. Najlepiej hodować go w haremach – jeden samiec powinien być utrzymywany z kilkoma samicami. Gupik pawie oczko zwykle dobrze dogaduje się z innymi gatunkami, ale nie może mieszkać razem z rybkami obgryzającymi płetwy.

Gupik pawie oczko uznawany jest za gatunek wytrzymały i łatwy w hodowli. Dlatego jest tolerancyjny w stosunku do warunków środowiskowych, choć preferuje wodę o średniej twardości i temperaturze 24–26°C. Dobrze czuje się także w wodzie o lekkim zasoleniu. Dodatkowo gupik potrzebuje akwarium gęsto zarośniętego, o spokojnym nurcie wody. W akwarium pływa głównie w górnej strefie. Może spożywać pokarm różnego rodzaju, ale w jego diecie nie powinno zabraknąć pożywienia roślinnego.

Gupiki pawie oczka to rybki akwariowe jajożyworodne – samice nie składają ikry, lecz rodzą narybek. Hodowla tych ryb w akwarium nie nastręcza problemów.

Zmienniak plamisty (platka) to ryba spokrewniona z miecznikami Hellera

ryby akwariowe

Zmienniaki plamiste, popularnie zwane platkami, to łatwe w utrzymaniu rybki akwariowe, blisko spokrewnione z mieczykami Hellera. Dlatego oba gatunki mogą się ze sobą krzyżować. Zmienniaka plamistego można odróżnić od zmienniaka wielobarwnego po krępej budowie ciała.

Woda w akwarium dla tego gatunku powinna być lekko twarda, o odczynie alkalicznym. Optymalna temperatura dla zmienniaka plamistego to 18–25°C. Platki należy utrzymywać w akwarium w grupach. Dla zachowania dobrej kondycji rybki te potrzebują pokarmu roślinnego w diecie.

Zjawiskowe rybki akwariowe – bojownik wspaniały (bojownik syjamski)

rybki akwariowe

Bojowniki wspaniały (zwany syjamski) jest jedną z najbardziej znanych ryb akwariowych. Samce cechują duże ozdobne płetwy. Zjawiskowy wygląd tych ryb akwariowym łączy się jednak z wojowniczym usposobieniem.

Bojowniki tworzą pary jedynie w okresie rozrodu, dlatego w akwarium najlepiej trzymać je pojedynczo. Ryb tych nie powinno się łączyć z gatunkami obgryzającymi płetwy, takimi jak na przykład brzanki sumatrzańskie.

Bojownik wspaniały jest gatunkiem tolerancyjnym – najlepiej zapewnić mu wodę o średniej twardości i temperaturze 24–28°C. Bojownik pobiera powietrze znad tafli wody, dlatego – aby ograniczyć ryzyko przeziębienia labiryntu (narządu oddechowego) – akwarium trzeba przykryć pokrywą. W diecie bojownika musi znajdować się pokarm pochodzenia zwierzęcego.

Niewielkie ryby do akwarium – neon czerwony

neon czerwony

Neony czerwone to niewielkie (dorastają do ok. 5 cm) ryby akwariowe z rodziny kąsaczowatych. W warunkach naturalnych występują w wodach od Wenezueli do Brazylii.

Neony czerwone doskonale czują się w grupach złożonych przynajmniej z 10 osobników.

Woda w akwarium dla neonów powinna być miękka, kwaśna i dobrze natleniona, o temperaturze 24–28°C. Kolory neonów najlepiej prezentują się w niezbyt mocnym świetle, przy kontrastującym ciemnym podłożu w zbiorniku.

Towarzyskie rybki akwariowe – kirysek panda

Kiryski pandy to rybki akwariowe sumokształtne, w naturze zamieszkujące wody Ameryki Południowej. W akwarium powinny być utrzymywane w grupach składających się z minimum 6 osobników. Kiryski pandy uchodzą za spokojne rybki akwariowe. Dlatego dobrze dogadują się z innymi gatunkami.

Odpowiednim towarzystwem dla nich mogą być przede wszystkim inne gatunki kirysków. Kiryski to rybki do akwarium odgrywające rolę służby sanitarnej zbiornika – dokładnie przeszukują podłoże. Dzięki temu oczyszczają je z opadających resztek pożywienia.

Kiryski pandy wymagają drobnoziarnistego podłoża (pozbawionego ostrych krawędzi) i licznych kryjówek (np. z roślin, korzeni). Optymalna temperatura wody dla kirysków to 22–26°C. W związku z tym rybom należy podawać pożywienie w formie opadających na dno tabletek oraz żywy i mrożony pokarm.

Wymagające rybki do akwarium – pielęgniczka Ramireza

ramirezka

Pielęgniczka Ramireza jest dość wymagającą rybą akwariową, która zyskała jednak dużą popularność ze względu na bogate ubarwienie.

Gatunek ten jest bardzo wrażliwy na parametry wody, która musi być miękka i kwaśna. Optymalna temperatura w zbiorniku dla ryb tego gatunku to 22–26°C. Pielęgniczki przeszukują podłoże, by znaleźć pokarm, dlatego trzeba zapewnić im drobnoziarnisty żwirek. Pielęgniczka Ramireza jest dosyć płochliwa – w zamieszkiwanym przez nią akwarium nie może więc zabraknąć licznych kryjówek. W akwarium można trzymać ją w parach.

Ławicowe rybki akwariowe – kardynałek chiński

Kardynałek chiński to mała (dorasta do 4 cm) azjatycka ryba akwariowa z rodziny karpiowatych. Lubi zbiorniki, w których znajdują się liczne rośliny i korzenie. Toleruje szeroki zakres twardości wody i różne odczyny pH, jednak woda w zbiorniku musi odznaczać się dobrą jakością. Temperatura dla tego gatunku powinna być nieco niższa (15–22°C) niż dla innych popularnych ryb słodkowodnych.

Kardynałek chiński to ryba ławicowa, która w akwarium powinna być utrzymywana w grupach złożonych z przynajmniej 10 osobników.

Ryby akwariowe do średniego i dużego akwarium

Piękne ryby dla początkujących akwarystów – Molinezja Black Molly

rybki akwariowe

Molinezja Black Molly to pochodząca z hodowli odmiana ryby z rodziny piękniczkowatych. Gatunek ten cieszy się dużym zainteresowaniem z powodu nietypowej czarnej pigmentacji. W akwarium osiąga wielkość 8–10 cm. Zasiedla głównie środkową i górną strefę zbiornika.

Molinezje mają specyficzne wymagania – najlepiej czują się w zbiornikach ze słonawą, dobrze filtrowaną, średnio twardą wodą, o zasadowym odczynie. Warto zadbać o to, by temperatura w zbiorniku utrzymywała się na poziomie 25–28°C. Molinezje potrzebują dużej przestrzeni do pływania, z roślinami z tyłu i po bokach. Ich dietę należy wzbogacać pokarmem roślinnym. Dzięki silnemu oświetleniu akwarium można wyeksponować kolory ryb.

Mieczyk Hellera – skoczne ryby akwariowe

ryby akwariowe

Mieczyki Hellera to rybki akwariowe słodkowodne z rodziny piękniczkowatych, pochodzące z rejonu Ameryki Środkowej. Samice osiągają wielkość ok. 12 cm, a samce 8–10 cm. Z pewnością gatunek ten swoją popularność zawdzięcza charakterystycznemu mieczowi występującemu w dolnej części płetwy ogonowej samców.

Mieczyki Hellera potrzebują dużej, wolnej przestrzeni do pływania, dlatego akwarium dla nich powinno być porośnięte roślinnością z tyłu i po bokach. Najlepsza dla nich jest lekko twarda woda, o zasadowym odczynie i temperaturze 24–26°C.

Mieczyki Hellera to skoczne rybki akwariowe, dlatego trzeba trzymać je w akwarium ze szczelną pokrywą.

Ryby te są jajożyworodne i można je z powodzeniem hodować w warunkach akwariowych. Samce mogą atakować siebie wzajemnie, dlatego w mniejszych akwariach zaleca się trzymać tylko jednego osobnika płci męskiej.

Bocja wspaniała – ryba akwariowa wydająca dźwięki

ryby akwariowe

Bocja wspaniała to słodkowodna ryba, zamieszkująca wody Indonezji. Bocje mogą osiągnąć nawet 20–30 cm długości, a na dodatek muszą być trzymane w grupach, dlatego zapewnienie im odpowiedniego zbiornika nie jest łatwe. Powinny być utrzymywane jedynie w bardzo dużych akwariach (min. 180–200 cm długości). Do mniejszych zbiorników odpowiednie będą inne gatunki z rodziny bocjowatych, np. bocja siatkowana (Botia lohachata).

Bocje znane są z nietypowych zwyczajów – potrafią wydawać klikające dźwięki i wypoczywać, leżąc na boku. Ryby te w akwarium zamieszkują strefę denną – trzeba więc zapewnić im drobnoziarniste podłoże i liczne kryjówki. Odpowiednia dla gatunku jest woda miękka i kwaśna, o temperaturze 24–28°C. Bocje są najbardziej aktywne wieczorem i w nocy. By obserwować zachowania tych ryb, w zbiorniku warto zainstalować nocne oświetlenie.

Terytorialne ryby akwariowe – gurami dwuplamisty

ryby akwariowe

Gurami dwuplamiste w naturze pospolicie występują m.in. w Tajlandii, Indonezji i Malezji. W akwarium dorastają do 15 cm. Najlepiej trzymać jednego samca w towarzystwie kilku samic. Z natury gurami są spokojne, choć w okresie tarła mogą stać się terytorialne i agresywne. Samce budują pieniste gniazda, których pilnie strzegą po złożeniu ikry przez samicę.

W akwarium dla gurami muszą się znaleźć rośliny pływające, zapewniające cień. Temperatura wody powinna wynosić ok. 22–28°C, chociaż gurami dobrze przystosowują się do wody o różnych parametrach.

Ryby akwariowe – brzanka wysmukła

ryby akwariowe

Brzanki wysmukłe to niewielkie (dorastają do 5 cm) słodkowodne ryby w naturze występujące w wodach Sri Lanki. Pasują do akwarium wielogatunkowego, gdzie można je hodować w towarzystwie innych rybek, odznaczających się podobną wielkością i łagodnym usposobieniem.

Brzanki wysmukłe dobrze czują się w akwarium, w którym znajdują się liczne rośliny i kryjówki. Trzeba zapewnić im lekko kwaśną i miękką wodę, o temperaturze 22–24°C.

Podsumowanie – ryby akwariowe

Chcesz dowiedzieć się więcej na temat poszczególnych odmian rybek akwariowych, takich jak np. skalar? Zapraszamy do zapoznania się z pozostałymi tekstami w tej kategorii – u nas dowiesz się wszystkiego, czego potrzebujesz!

autor: Marta Majewska

Polecamy:

Wszystko o krewetkach

Skalar

0 Komentarze
0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Akcesoria dla psówPies

Psia walizka

przez Pets Style

Przygotowując się do wakacji z psem, sporządźcie listę rzeczy, które są niezbędne i tych które ułatwią ten wakacyjny czas. Na co musicie zwrócić uwagę, pakując psią walizkę?

Książeczka zdrowia i paszport

Książeczka zdrowia to konieczność. Zawiera wszystkie informacje o szczepieniach. W końcu nigdy nie wiadomo, co się wydarzy w trakcie wyjazdu. Obecnie większość ośrodków wymaga aktualnej książeczki szczepień, na wypadek gdyby pies kogoś ugryzł.

Książeczka zdrowia przyda się, jeśli coś przytrafi się naszemu zwierzakowi.

Jeżeli planujcie wyjazd za granicę, musicie zabrać paszport dla psa. By go wyrobić zwierzę musi mieć chip, komplet szczepień i powinniście je odrobaczyć odrobaczone.

Kontakt do Waszego weterynarza i do lecznicy w miejscu wakacji

Pamiętajcie, o zabraniu kontaktu do Waszego weterynarza. Obecnie sporo informacji weterynarze mają w swoich systemach i w nagłej sytuacji rozmowa telefoniczna między weterynarzami może przyspieszyć udzielenie pomocy naszemu zwierzakowi.

Przed wyjazdem warto też zapisać sobie kontakt do lecznicy znajdującej się w pobliżu miejsca Waszego wypoczynku.

Adresówka

Może się również zdarzyć, że pies wystraszy się czegoś w nowym miejscu i zwyczajnie ucieknie. Wówczas najbardziej pomocna okazże się tak zwana adresówka, z imiem psa i kontaktem do nas. Jeśli pies zgubi się w obcym miejscu, macie szansę, że ktoś go znajdzie i do Was zadzwoni.

Zwróćcie uwagę, aby mocowanie adresówki było dobrze wykonane, żeby pies jej nie zgubił.

Adresówki  zamówicie przez internet lub kupicie w sklepach zoologicznych. Grawer wykonują w ciągu dwóch minut. i na miejscu w ciągu dwóch minut zrobić grawer.

Nadajnik GPS

Coraz popularniejsze w czasie wyjazdów staje się stosowanie nadajnika GPS wpiętego do obroży. Nie jest to must have, ale może się okazać przydatnym gadżetem, jeśli nasz pupil postanowi wybrać się na samotny spacer. Dzięki nadajnikowi szybko namierzycie uciekiniera na telefonie. Wybierając nadajnik GPS, warto zwrócić uwagę na jego zasięg.

Apteczka

W razie nagłych sytuacji czy wypadków niezbędna okaże się apteczka. Odkażenie czy zabezpieczenie rany przed wizytą u weterynarza ulży w cierpieniu naszemu pupilowi. Jeżeli Wasz pies przyjmuje leki, to należy je zabrać w odpowiedniej ilości.

Miski

Zabierzcie dwie miski – na jedzenie i na wodę. Mogą to być miski, których używamy na co dzień, ale na rynku dostępnych jest też mnóstwo składanych misek turystycznych, które zajmują mało miejsca w bagażu. Dodatkowo łatwiej je spakować na wyprawę czy nawet do restauracji. Pamiętajcie, że nie we wszystkich miejscach przyjaznych psom mają dla nich miski.

Woda butelkowana

W trakcie dłuższej podróży róbcie postoje ze względu na zwierzaka. Nie w każdym miejscu, w którym się zatrzymacie, będzie dostęp do bieżącej wody, weźcie ze sobą wodę butelkowaną.  To proste i wygodne rozwiązanie. Wodę dla psa zabierajcie ze sobą również na dłuższe spacery czy na leżakowanie nad morzem. Musicie zapewnić psu możliwość napicia się zawsze, gdy tego potrzebuje.

Karma

Zabierzcie karmę, którą pies je na co dzień. Dzięki temu unikniecie rewolucji żołądkowych. Jeśli karmicie go karmą suchą i nie chcecie zabierać ze sobą całej wielkiej torby, to możemy skorzystać ze specjalnych podróżnych toreb na karmę. Często mają one pasek na ramię, dzięki czemu wygodniej się je transportuje i nie zajmują tyle miejsca co cały worek.

Posłanie lub kocyk

Jadąc na urlop, powinniście zabrać ze sobą legowisko lub kocyk dla psa, na którym będzie mógł odpocząć i spać w nocy. Dobrze, żeby nie była to nowa rzecz, tylko coś, co nasz zwierzak już zna i na czym jest jego zapach. Będzie się wówczas czuł bezpieczniej. Jeśli pupil śpi z Wami na łóżku, kocyk dodatkowo pomoże nam zabezpieczyć pościel przed nieplanowanym pobrudzeniem.

Mata chłodząca

To idealne rozwiązanie dla Waszego pupila na upalne dni. Mata chłodząca wypełniona jest specjalnym żelem, który pod wpływem nacisku daje uczucie chłodzenia. Maty dostępne są w wielu wymiarach.

Obroża/szelki

Zwróćcie uwagę na to, aby pupil miał na sobie obrożę lub szelki. Po pierwsze pies będzie miał przy sobie adresówkę, a po drugie będziemy mieć możliwość szybkiego zapięcia psa na smyczy, gdy zajdzie taka konieczność.

Smycz

Nawet jeśli pies jest grzeczny, to  zabierzcie smycz, a najlepiej dwie. Są miejsca, do których można wejść tylko z psem na smyczy. Jeśli natomiast pies przegryzie smycz lub ulegnie ona uszkodzeniu, przyda się zapasowa, dzięki temu nie będziecie w panice biegać po sklepach

Kaganiec

Kaganiec jest wymagany zawsze w komunikacji miejskiej, jeśli więc planujecie przemieszczać się środkami transportu publicznego, to bez kagańca nie będzie to możliwe. Gdy planujecie wyjazd za granicę, koniecznie zapoznajciey się z przepisami obowiązującymi w danym kraju, może się bowiem okazać, że kaganiec wymagany jest również w innych miejscach.

Lina treningowa

Jeśli znajdujecie się w nowym miejscu, to lepiej nie spuszczajcie od razu psa ze smyczy, bo może Wam uciec. Wokoło są nowe zapachy i bodźce, które zainteresują z pewnością psa, może też czegoś się wystraszyć. Idealnym rozwiązaniem będzie lina treningowa. Na rynku dostępne są linki różnej długości.

Pamiętajcie, aby taką linkę przypiąć do szelek,
a nie do obroży.

Pas biodrowy

Planujecie chodzenie po górach lub długie spacery po lesie? Tu pomocny będzie pas biodrowy. Dzięki niemu możecie swobodnie spacerować, mając wolne ręce. Warto też dobrać do pasa odpowiednią amortyzowaną smycz – dla Waszego wspólnego komfortu.

Kapok

Jeśli planujecie wyjazd nad morze czy jezioro, zaopatrzcie się w  kapok dla psa. Mimo że psy potrafią pływać, to nie wszystkim przychodzi to z łatwością. Dodatkowo pies może się zmęczyć, może doznać szoku termicznego lub może złapać go skurcz. W takiej sytuacji kapok ułatwi zwierzakowi utrzymanie się na wodzie.

Zabawki dla psa

Aby zwierzak nie nudził się podczas urlopu, zabierzcie kilka zabawek, którymi się zajmie. Mogą to być piłki, gryzaki, pluszaki. Ulubione zabawki dadzą również poczucie bezpieczeństwa, a gryzaki pomogą rozładować stres i emocje.

Szampon, ręcznik, szczotka

Ten zestaw zawsze warto mieć przy sobie. Po kąpieli w morzu powinniście psa umyć. Może się też zdarzyć, że nasz pupil postanowi się wytarzać w jakimś niesamowicie przyjemnym (tylko dla niego) zapachu i wówczas kąpiel będzie niezbędna.

Psie chusteczki nawilżane

Pogoda nie zawsze sprzyja i może się zdarzyć, że pies wróci ze spaceru z mokrymi i brudnymi łapami. Aby nie tracić czasu na kąpiel psa, skorzystajcie z nawilżanych psich chusteczek. Szybko i bezstresowo pozbędziemy się problemu.

Preparat przeciw kleszczom

Jeśli jedziecie w miejsce, w którym mogą występować kleszcze (a obecnie są prawie wszędzie), zabezpieczcie przed nimi psa. Poza tabletkami dostępnymi u weterynarza macie do wyboru również obroże, kropelki oraz spraye.

Zestaw do sprzątania po psie

Pamiętajcie, że jesteście odpowiedzialni za swojego psa i na Was spoczywa obowiązek sprzątania po nim. Zatem woreczki czy papierowe torebki na odchody miejcie zawsze przy sobie.

I oczywiście najważniejsze – nie zapomnijcie zabrać psa.

autor: Izabela Misiak, instruktor nose work, ratownik zwierząt

Polecamy:

Na jurę z psem

Odwiedź Kociewie ze swoim psem

Zwiedzam pomorskie z czworonogiem

0 Komentarze
3 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ciekawostki o kotachKot

Dlaczego koty mruczą? Sprawdź!

przez Pets Style

Mruczenie kota to prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalny koci dźwięk! To oznaka zadowolenia przyjemna dla uszu każdego kociego opiekuna. Czy znasz całą prawdę o „mowie” kotów? Za mruczeniem stoi o wiele więcej emocji i potrzeb, niż możesz się spodziewać. Dlaczego koty mruczą? Poznaj odpowiedzi na różne pytania dotyczące mruczenia.

Jak powstaje kocie mruczenie?

Mruczenie kota to regularny odgłos o niskiej częstotliwości. Wciąż nie jesteśmy jednak pewni, dlaczego koty rozwinęły zdolność mruczenia. Jedną z teorii jest to, że mruczenie matki pomaga ukryć miauczenie nowo narodzonych kociąt. Piski młodych to dźwięk, który mógłby zaalarmować i przyciągnąć drapieżniki.

Kot mruczy, ale nie ma w swoim ciele żadnych specjalnych narządów, które umożliwiałyby wydawanie tego dźwięku. Mruczenie polega po prostu na szybkim ruchu mięśni krtani, połączonym z odpowiednią pracą przepony (mięśnia znajdującego się pomiędzy klatką piersiową a jamą brzuszną). Mięśnie krtani poruszają się około 20 do 30 razy na sekundę.

Gdy kot oddycha, powietrze dotyka wibrujących mięśni, wywołując mruczenie, ale każdy kot mruczy trochę inaczej! Niektóre koty mruczą bardzo cicho, podczas gdy inne są niezwykle głośne. Wszystkie mruczące koty mogą jednak wydawać ten charakterystyczny dźwięk w sposób ciągły, zarówno podczas wdechu, jak i wydechu.

dlaczego koty mruczą

Co oznacza mruczenie kota?

Koty mogą mruczeć, gdy są zadowolone, np. podczas wylegiwania się na kolanach opiekuna. Oznacza to, że mruczenie kota wyraża emocje i zależy od nastroju pupila. Twój pupil wygląda na zrelaksowanego? Być może leży na grzbiecie, a jego oczy są prawie zamknięte? Jeśli mruczy w takiej sytuacji, możesz śmiało założyć, że jest szczęśliwy.

Koty mogą mruczeć, gdy są zadowolone, np. podczas wylegiwania się na kolanach opiekuna.

Twoje koty mruczą, ocierając się o Twoje nogi, gdy wracasz do domu? Zapewne uwielbiasz, gdy to robią! Ten dźwięk to wielki uśmiech skierowany właśnie do Ciebie. Takie zadowolenie pupila najczęściej wpływa na natychmiastową poprawę Twojego samopoczucia i sprawia, że dodatkowo zwalniasz, by cieszyć się chwilą. Zwierzęta potrafią podzielić się swoimi emocjami i zawsze dobrze wpływają na zdrowie psychiczne człowieka.

Dlaczego koty mruczą w porze posiłku?

Zdarza się, że mruczenie kota pojawia się w porze posiłku. Naukowcy z Wielkiej Brytanii porównali dźwięki wydawane, gdy koty są głodne, oraz mruczenie poza porami jedzenia. Ustalili, że dźwięki się różnią!

Kiedy koty mruczą, prosząc o jedzenie, łączą mruczenie z raczej nieprzyjemnym dla ucha miauczeniem. Dźwięk ten odrobinę przypomina wtedy płacz dziecka. Jest to najprawdopodobniej związane z tym, że na takie odgłosy szybciej reagują opiekunowie.

Kot mruczy nie tylko dla ludzi

Mruczenie kota jest nie tylko formą komunikacji z człowiekiem. Właściciele kotów mogą zauważyć, że wydają one odgłosy mruczenia, gdy są zestresowane lub cierpią z powodu choroby. Wydaje się zatem, że dźwięk ten je uspokaja, poprawia samopoczucie i pomaga im szybciej wrócić do zdrowia. Jak?

Niska częstotliwość mruczenia kota powoduje szereg wibracji w ciele kota, które mogą:

  • pozytywnie wpływać na mięśnie, kości oraz naprawę ścięgien,
  • ułatwiać oddychanie,
  • zmniejszać ból oraz obrzęki.

To częściowo może wyjaśniać, dlaczego koty mają mniej powikłań po operacjach niż psy.

Co ciekawe, niektóre koty potrafią mruczeć, badając nowe otoczenie, lub po tym, jak zostały wystraszone. Idealny przykład to ściganie kota przez psa – najczęściej kończy się tym, że kot mruczy w bezpiecznym miejscu.

Samice mruczą podczas porodu, dzieje się tak z powodu bólu, który próbują złagodzić.

Jednocześnie kotki chcą się też w ten sposób uspokoić. Kocięta tymczasem zaczynają mruczeć, gdy mają zaledwie kilka dni. Prawdopodobnie jest to ich sposób na komunikację z matką, która dzięki mruczeniu wie, że młodym nic nie jest lub że mają ochotę na mleko. Mruczenie kota pomaga również kotkowi nawiązać więź z matką. Wydaje się, że mruczenie dorosłych osobników podczas karmienia może być pozostałością tych pierwszych chwil z kotką.

mruczenie kota

Mruczenie kota – badania nad kocią „mową”

Sposób komunikacji kotów z człowiekiem stał się m.in. przedmiotem badań zatytułowanych „Meowsic”, prowadzonych na terenie Szwecji. Sussane Schotz razem ze współpracownikami sprawdzała, jak koty zmieniają melodię głosu (intonację) w komunikacji z człowiekiem oraz innymi kotami. Naukowcy zajęli się także tym, w jaki sposób dźwięki kotów brzmią w różnych sytuacjach i jak ludzie odbierają tę zmienność.

Podczas sprawdzania reakcji ludzi mających koty i nieposiadających tych zwierząt na różne kocie dźwięki okazało się, że obie grupy były w stanie rozpoznać potrzeby kotów, ale tylko częściowo. Wydaje się, że najlepiej interpretujemy miauczenie lub mruczenie, gdy widzimy mowę ciała kota. Kolejne testy wykazały, że jako przyjemniejszy uznajemy zakres dźwięków wydawany przez koty domowe niż zdziczałe. Pamiętaj zatem, że koty zmieniają intonację swoich dźwięków w zależności od kontekstu i stanu psychicznego (emocjonalnego). Mimo że Twój kot mruczy i pozornie wydaje Ci się, że jest zadowolony, nadal obserwuj jego ruchy i zachowanie.

Czy dzikie koty mruczą?

Kocie mruczenie jest typowe dla mniejszych kotów, ale nie tylko dla kotów domowych. Mruczą także:

  • rysie,
  • oceloty,
  • kuguary.

Budowa dróg oddechowych dużych kotów, takich jak lwy, tygrysy, lamparty oraz jaguary, jest trochę inna niż u kotów domowych. Niewielka różnica uniemożliwia im mruczenie, ale zapewnia krtani wystarczającą elastyczność, by wydać ryk o wartości nawet 114 decybeli. Odgłos wydawany przez dzikie zwierzęta może być tak głośny, że zbliża się do progu bólu człowieka.

Dlaczego kot mruczy, czyli wpływ mruczenia na ludzi

Udowodniono, że dźwięki o częstotliwości od 25 Hz do 140 Hz, czyli takiej jak mruczenie kota, pomagają właścicielom zwierząt wyleczyć się z różnych dolegliwości. Co ciekawe, koty są wykorzystywane w szpitalach jako zwierzęta terapeutyczne oraz w coraz popularniejszych kocich kawiarniach! Przyjście do takich miejsc i przebywanie wśród futrzaków sprawia, że stres odchodzi w niepamięć! Liczą się jedynie koty i spokój! Miło, prawda?

Prawdopodobnie kociemu mruczeniu zawdzięczać można także:

  • obniżenie ciśnienia krwi,
  • skrócenie czasu gojenia ran,
  • przyspieszenie zrostu kości,
  • wspomaganie leczenia infekcji,
  • zmniejszenie ryzyka zawału serca.

Inne informacje mówią o tym, iż migreny u ludzi mogą ustępować, gdy człowiek leży blisko mruczącego pupila. Mruczenie kota uwalnia endorfiny u kotów i może to samo spowodować również u ludzi.

Przytul zatem swojego kota i pozwól działać magii tych pozytywnych wibracji! Odpoczynek w towarzystwie pupila i cudowne mruczenie kota poprawią Ci nastrój, a kotu przyniosą mnóstwo szczęścia. Pamiętaj jednak, by inicjować kontakt tylko wtedy, gdy Twój pupil jest Tobą zainteresowany.

Dlaczego kot nie mruczy?

Jeśli wydaje Ci się, że kot nie mruczy, spróbuj mu się uważnie przysłuchać! Być może jego odgłosy są zbyt subtelne? Zdarza się, że kot mruczy dość cicho! Każde zwierzę jest jednak inne, a mruczenie może po prostu nie być wybraną przez kota metodą komunikowania się. Jeżeli Twój kot nie mruczy, zapewne używa mimiki pyszczka lub mowy ciała, aby poprosić Cię o jedzenie lub pieszczoty. Zwykle nie ma powodu do zmartwień!

Kocie mruczenie to cudowny odgłos, który pozytywnie wpływa na właściciela i samego kota!

Pamiętaj jednak, że czasem mruczenie kota oznacza ból, głód lub stres. Zwróć uwagę na zachowanie swojego pupila, by nie przeoczyć mniej oczywistych powodów mruczenia.

autor: lek. wet. Agnieszka Górecka

Polecamy:

0 Komentarze
0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Gazeta

Pets Style – Lato 2021

przez Pets Style

Drodzy Czytelnicy!

Przygotowaliśmy dla Was krótki poradnik, jak zadbać o psa latem. Osoby podróżujące z psem znajdą odpowiedź, jak bezpiecznie przewozić pupila samochodem. Zaprezentujemy Wam też miejsca w Polsce, do których możecie zabrać swojego czworonoga i wspólnie cieszyć się wakacjami.

Na Waszą prośbę poruszamy bardzo ważny temat, którym są pseudohodowle. W artykule znajdziecie porady, jak się ustrzec przed nieuczciwymi hodowcami i na co zwrócić uwagę, kupując psa z legalnego źródła. Przedstawimy Wam też jedenaście ras psów uznawanych za agresywne i wymagania, które musicie spełnić, by stać się właścicielem psa takiej rasy. W tym numerze nie zabraknie też tematów związanych z żywieniem. Przybliżymy Wam diety różnych marek, byście mogli wybrać najlepszą karmę dla swojego psa.

A co dla kociarzy? Dowiecie się, dlaczego Wasz kot mruczy, jak przeliczyć wiek mruczka na ludzki, jakie są zalety karmienia kotów karmą mokrą. Jeśli planujecie powiększenie rodziny o kociego członka, a nie wiecie, jeszcze, na jaką rasę postawić, przeczytajcie nasz artykuł o kocie norweskim leśnym. I może Wasz wybór padnie właśnie na niego.

Dla akwarystów przygotowaliśmy opisy trzynastu najbardziej popularnych ryb akwariowych, a także materiał o stylu mizube. Podpowiemy Wam też, jak skutecznie walczyć z glonami. Miłośnicy kawii domowych dowiedzą się więcej o wpływie diety na pupili.

Wisienką na torcie tego numeru jest wywiad z Agatą Wątróbską i Januszem Chabiorem – w naszym odczuciu najbardziej pozytywną parą polskiego show-biznesu.

Udanej lektury.

redakcja Pets Style

0 Komentarze
0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Akcesoria dla psówPies

Obcinanie pazurów u psa.
Z marką Zolux – to proste

przez Pets Style

Obcinanie pazurów u psa może wydawać się proste, a jednak wielu opiekunów boi się tej czynności! Dlaczego? Bo zdarzyło im się obciąć pazury zbyt krótko i spowodować krwawienie lub nie wiedzą, jak przekonać do tej procedury swojego czworonoga. Obcinanie pazurów może być jednak częścią domowej pielęgnacji psa. Nie musisz zabierać go do lekarza weterynarii! Poznaj sekrety ANAH – najnowszych akcesoriów pielęgnacyjnych marki Zolux. Przeczytaj, na czym polegają podstawy wykonywania zabiegu.

Budowa psiego pazura

Zanim zaczniesz obcinać psu pazury, musisz wiedzieć, jak są zbudowane! Każdy z nich składa się bowiem z:

  • części żywej (macierzy),
  • łożyska,
  • płytki rogowej,
  • podeszwy.

W obrębie macierzy znajdują się naczynia krwionośne oraz nerwy, dlatego pazury u psa mogą krwawić, gdy skrócisz je zbyt mocno. Pamiętaj, że macierz „rośnie” razem z pazurem i u psów, u których bardzo dawno nie przeprowadzano obcinania pazurów, sięga ona dalej niż u przeciętnego czworonoga.

Boisz się obcinania? To zrozumiałe! Obcinacz do paznokci ANAH marki Zolux wyposażony jest w zastawkę zabezpieczającą przed zbyt krótkim obcięciem oraz blokadę, dzięki której nieużywany obcinacz można przechowywać bezpiecznie w pozycji zamkniętej.

Jak oswoić szczeniaka z obcinaniem pazurów?

Czy można obcinać psu pazury w pełnym spokoju? Oczywiście! By jednak osiągnąć taki efekt, musisz postarać się! Od pierwszego dnia w domu często dotykaj i trzymaj łapki szczeniaka (tylko delikatnie i radośnie), aby nie stał się zbyt wrażliwy na dotykanie jego łap. Zanim zaczniesz obcinać pazury swojemu szczeniaczkowi, zacznij go do tego przyzwyczajać przez kilka dni.

  • Na początku pozwól psu powąchać obcinacz i pochwal go, dając mu nagrodę.
  • Dzień później przyłóż delikatnie obcinacz do każdej łapy, zawsze chwaląc i nagradzając psa.
  • Kolejnym krokiem jest przyłożenie obcinacza do pazura każdej łapy i jego ściśnięcie, by piesek usłyszał jego dźwięk. Nie zapomnij o nagrodach!
  • Po kilku takich próbach spróbuj odciąć tylko czubek jednego z pazurów.
  • Przycinaj kolejne paznokcie każdego dnia.

Pamiętaj, że nawet udawanie, że przycinasz pazury, pomoże Tobie i Twojemu szczeniakowi krok po kroku przyzwyczaić się do całego procesu.

Marka Zolux stworzyła specjalne obcinacze do pazurów przeznaczone dla szczeniąt! Na pewno docenisz ich stabilność oraz komfort użytkowania. Te produkty bardzo wygodnie leżą w dłoni i ograniczają ryzyko przypadkowych wypadków.

Lubisz ładny design? Obcinacze ANAH firmy Zolux zaprojektowano w modnym i nowoczesnym stylu oraz ładnych, stonowanych kolorach! Akcesoria wykonane z myślą o szczeniętach mają piękne kolory turkusu i bieli.

Kiedy obciąć psu pazury?

Przyjmuje się, że zbyt długie pazury to takie, które dotykają podłoża, dlatego jeżeli słyszysz, że Twój pupil uderza nimi o podłogę podczas chodzenia, nadszedł czas obcinania psich pazurów. Jest to kwestia indywidualna, ale większość psów wymaga tego zabiegu co około 3–4 tygodnie.

Zolux Anah – obcinaczki

Jak prawidłowo obcinać psu pazury? 
Instrukcja krok po kroku

Nadszedł czas skrócenia psich pazurów? Zachowaj spokój. Posadź swojego psa i postępuj według instrukcji:

  1. Podnieś łapę psa (zdecydowanie, ale delikatnie) i połóż kciuk na opuszce łapy, a palec wskazujący na wierzchu nad pazurami. Upewnij się, że nie przeszkadza Ci nadmiar włosów Twojego psa.
  2. Uciśnij delikatnie łapę.
  3. Przytnij tylko czubek pazura. Pamiętaj, że pazury obcina się zawsze od dołu pod kątem 45° (w stosunku do podłoża). Jeżeli trochę się boisz, a Twój pies ma ciemne pazury i nie widać macierzy, zacznij podcinanie od minimalnego, milimetrowego fragmentu. Czego unikać? Unikaj przycinania poza krzywiznę pazura!
Zolux Anah – gilotynka

Czym obcinać psu pazury?

Wybierając akcesoria do cięcia pazurów, skup się na kilku kwestiach. Pierwszą z nich jest Twoja wygoda. Cążki lub gilotynka muszą wygodnie leżeć w Twojej dłoni. Marka Zolux oferuje obcinacze, które posiadają antypoślizgową powłokę softgrip, dzięki której przyrząd jest niezwykle stabilny i komfortowy w użyciu.

Drugą ważną kwestią jest rozmiar obcinacza. Zolux oferuje rozmiar S, przeznaczony dla małych ras, oraz L – dla psów średnich i dużych. Dla mniejszych zwierząt można wybrać także gilotynkę, która z łatwością przytnie delikatniejsze pazurki.

Pomyśl również o trwałości akcesoriów! Inwestując w obcinaczkę do pazurów ANAH, kupujesz produkt, którego głównym atutem jest jakość! Marka Zolux wykorzystała tworzywo ABS charakteryzujące się odpornością na upływ czasu, a metalowe elementy wykonano ze stali nierdzewnej. Te dwa czynniki to gwarancja długotrwałej przydatności!

Czym jeszcze wyróżniają się obcinacze ANAH? Jako świadomy opiekun, docenisz, że Zolux jest marką odpowiedzialnie podchodzącą do ochrony środowiska! Opakowania linii ANAH zoptymalizowano tak, by ograniczyć ich rozmiary i ilość zużywanych materiałów. Co ważne, zrezygnowano z plastikowych osłon i metalowych nitów, aby ułatwić recykling.

Jak postępować z krwawiącym pazurem?

Nawet lekarzom weterynarii zdarza się obciąć psu pazury zbyt krótko! Jeżeli zauważysz krwawienie, możesz użyć specjalnych środków, które je zahamują. Nałóż proszek lub płyn na kawałek gazy i przyłóż go w miejsce krwawienia. Nie zakładaj jednak żadnego opatrunku! Nie masz w tym doświadczenia, a dość łatwo jest owinąć łapę zbyt ciasno, co może spowodować np. obrzęk. Przytrzymaj gazę przez chwilę, a następnie zaproponuj pupilowi odpoczynek, gdyż bieganie może podrażnić świeżą ranę i spowodować ponowne krwawienie.

Nie panikuj! Zbyt mocno skrócony pazur nie jest nagłym wypadkiem! Zwróć jednak uwagę na to, jak wygląda łapa po kilku godzinach lub następnego dnia. Jeżeli palec psa wydaje Ci się opuchnięty lub bolesny, zabierz czworonoga do weterynarza. Masz złe doświadczenia? Pamiętaj, że obcinacz ANAH wyposażony jest w specjalną zastawkę, która zabezpiecza przed takimi wypadkami!

Odpowiednie akcesoria ANAH firmy Zolux, jak:

  • obcinacz gilotynka do pazurów,
  • obcinacz do pazurów,
  • obcinacz do pazurów dla szczeniąt,

które stabilnie leżą w dłoni i zostały zaprojektowane z myślą o bezpieczeństwie Twoim i Twojego pupila, sprawią, że poczujesz się pewniej i spróbujesz samodzielnie obcinać pazury swojego pupila. Jeżeli jednak Twój pies jest nerwowy lub agresywny w czasie zabiegów pielęgnacyjnych, wybierz się do lekarza weterynarii lub skorzystaj z pomocy behawiorysty.

0 Komentarze
2 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
PiesRasy psów

Shih tzu – wszystko o rasie

przez Pets Style

Shih tzu to małe białe pieski, które wyglądają jak przytulanki. Dlatego wiele osób, decydując się na psa, wybiera właśnie tę rasę. Warto jednak odpowiednio się przygotować, zanim podejmiemy ostateczną decyzję. Tym bardziej że psy tej rasy bardzo źle znoszą samotność.

shih tzu

Shih Tzu – pochodzenie i historia

Historia tej rasy jest owiana tajemnicą, ponieważ musielibyśmy sięgnąć daleko w przeszłość, nawet 2000 lat wstecz. Rasa psa Shih tzu pochodzi z Tybetu. Według legendy to właśnie psy tej rasy towarzyszyły Buddzie podczas jego wyprawy. W razie zagrożenia ten słodki piesek miał się przeobrażać w groźnego lwa.

Inna wersja zakłada, że rasa wzięła swój początek ze skrzyżowania lhasa apso z pekińczykiem. Lhasa apso to bardzo stara tybetańska rasa, niegdyś pieski tej rasy otaczano czcią i szacunkiem. Pekińczyki wyhodowano w Mandżurii, ale do połowy XIX wieku rasa ta była znana tylko w Chinach.

Nazwa shih tzu pochodzi od cesarzowej Tzu Hsi.

A skąd nazwa? Przyznacie, że brzmi ona iście po chińsku. I nie bez powodu. Nazwa pochodzi od cesarzowej Tzu Hsi. To właśnie Tzu Hsi (1861–1908), zwana też Cixi, była miłośniczką tej rasy i postanowiła rozpocząć regularną jej hodowlę. Początkowo pieski były przetrzymywane w klatkach. Dopiero w czasach Tzu Hsi miały lepsze warunki i mogły swobodnie się przemieszczać.

W Europie pies pojawił się dopiero w latach 30. XX wieku, a według niektórych bardziej precyzyjnych źródeł – w 1938 roku. W Polsce psy tej rasy zaczęły być hodowane w latach 80. XX wieku. Pierwszy piesek przyjechał do naszego kraju w 1981 roku. Został sprowadzony z Danii.

Charakterystyka rasy psa Shih Tzu

To mały długowłosy piesek, który może przybierać różnorakie umaszczenie. Według wzorca FCI należą do psów ozdobnych i do towarzystwa, a zaliczają się do sekcji ras tybetańskich. Nie podlegają próbom pracy. Są to bardzo przyjacielskie psy.

Wygląd shih tzu

To mały, najczęściej biały pies, choć według wzorca FCI dopuszczalne są wszystkie kolory. I tak można spotkać shih tzu beżowe, czarne, a nawet shih tzu biało czarne (łaciate). W przypadku psów łaciatych bardzo pożądane są biała strzałka na czole i biały koniec ogona.

U shih tzu bardzo ważne są również proporcje: długość od kłębu do nasady ogona powinna być większa od wysokości w kłębie. Wysokość w kłębie u dorosłych psów nie powinna przekraczać 27 cm.

Shih tzu żyją od 12 do 16 lat.

Sylwetka shih tzu

Według wzorca FCI shih tzu powinny mieć arogancki chód, ale w gruncie rzeczy to bardzo przyjazne pieski. Sprawiają wrażenie małych i eleganckich. Psy shih tzu mają też wysoko podniesiony, mocno owłosiony ogon. Sylwetka przypomina prostokąt, pies ma długi i prosty grzbiet.

Wysokość w kłębie (u dorosłych psów): maksymalnie 27 cm

Waga: 4,5–7,5 kg

pies dla alergika

Shih tzu – charakter, usposobienie, zachowanie

To bardzo przyjazny, radosny, kochający piesek. Ale uwaga! Jest też bardzo niezależny, dlatego charakter rasy psów shih tzu przypomina czasem usposobienie kota. Jest też zdystansowany wobec obcych, więc nie zdziw się, kiedy głośno obszczeka gości. Tym bardziej że jest bardzo czujny i uruchamia mu się „instynkt stróża”. Z reguły jest to jednak mało hałaśliwy pies.

Shih tzu to też pies o dużej inteligencji. Łatwo go nauczyć różnych sztuczek i komend. Mimo że jest niezależny i zachowuje rezerwę wobec innych osób, można go nauczyć posłuszeństwa, wymaga to jednak czasu i cierpliwości.

Lubi zabawę, akceptuje inne zwierzęta – zarówno psy i koty, jak również gryzonie. Pies tej rasy lubi spacery, ale nie muszą być one długie. To typ domatora, który lubi zabawę, ale niekoniecznie będzie miłośnikiem długich wypraw.

To także bardzo uczuciowy piesek. Potrzebuje bliskiego kontaktu z ludźmi. Bardzo przywiązuje się do człowieka i nie znosi samotności. Według niektórych źródeł nie powinno się go pozostawiać samego na dłużej niż godzinę.

Shih tzu nie znosi samotności.

Pielęgnacja shih tzu i akcesoria dla niego

Pies tej rasy ma długą, miękką, gęstą sierść, dlatego tak ważna jest odpowiednia pielęgnacja. Musimy czesać go regularnie, najlepiej codziennie. W przypadku szczeniąt zaczynamy od krótkiego czesania, trwającego około trzech minut, a następnie stopniowo wydłużamy czas przeznaczony na pielęgnację.

Pielęgnacyjny rytuał nie kończy się na czesaniu. Pieski rasy Shih Tzu kąpiemy regularnie – zdarza się, że nawet raz w tygodniu, maksymalnie raz na 10–14 dni. Pamiętajmy, by po kąpieli dobrze wysuszyć ich sierść, w przeciwnym razie mogą się przeziębić. Ważny jest sposób kąpieli. Mokrą sierść trzeba odsączyć ręcznikiem, wysuszyć ciepłym strumieniem powietrza z suszarki (to nie lada wyzwanie, bo niektóre psy boją się suszarek) i wymodelować. To prawdziwi psi modele.

Strzyżenie Shih Tzu

A co ze strzyżeniem tych piesków? To zależy od tego, czy nasz pies będzie psem wystawowym. Jeśli tak, najlepiej nie obcinać mu sierści, bo bardzo wolno odrasta. Jeśli nie, to nic nie stoi na przeszkodzie regularnym wizytom u groomera. Możemy to robić nawet co dwa miesiące.

Co dwa tygodnie powinniśmy też wycinać sierść między opuszkami, pod ogonem i w okolicach intymnych. Pamiętajmy o przycinaniu pazurów i wyskubywaniu włosów rosnących wewnątrz uszu.

Długie włosy spinamy tak, by nie opadały na oczy. W tym celu warto kupić specjalne spineczki dla psów. Uwaga! Nie kupujmy spinek typu żabki (piesek może je połknąć) ani spinek metalowych (mogą „obciąć” fragment okrywy włosowej, a tego przecież nie chcemy). Włosy upinamy w kucyk do góry, ponieważ sierść rośnie ku górze. Zapobiegnie to niektórym chorobom oczu u tych zwierząt.

Istotne jest systematyczne dbanie o zęby naszych pupili. Najlepiej codziennie je szczotkować, ponieważ mają skłonność do odkładania się kamienia nazębnego.

Są jednak też dobre informacje: rasa psa shih tzu linieje tylko raz w życiu, po skończeniu ósmego miesiąca życia. Wówczas młody pies wymienia sierść na taką, jaka cechuje dorosłego psa.

Ze względu na rodzaj włosa shih tzu to dobry pies dla alergików.

shih tzu

Przydatne akcesoria

Sporo musimy zainwestować w akcesoria do pielęgnacji sierści. Na pewno przyda się:

  • metalowa szczotka (w żadnym razie nie kupuj szczotek pudlówek, u shih tzu niszczą włos),
  • metalowy grzebień z obrotowymi zębami,
  • szampon dla psów, których sierść jest długa (w przypadku białych piesków warto kupić szampon dla psów ras białych),
  • odżywka (jw.),
  • preparaty do pielęgnacji, np. pudry i płyny do rozczesywania kołtunów.

Przyda się także sporo akcesoriów do zabawy – pieski rasy shih tzu je uwielbiają!

Ale pielęgnacja sierści to nie tylko preparaty do okrywy włosowej. To także odpowiednia dieta. To, co wpływa na dobry stan sierści, to na przykład nienasycone kwasy tłuszczowe, wapń oraz cynk.

Rasa psów Shih Tzu cena – ile kosztują szczeniaki tej rasy?

Cena szczeniaka z dobrej hodowli waha się od około4500 do 5500 złotych. To drogie psy, ale odwdzięczają się niebywałą miłością! Pamiętajmy, by nie dać się nabrać na ogłoszenia, w których proponuje się niższą cenę. Lepiej kupić droższego psa z dobrej hodowli niż ryzykować, że pies pochodzi z pseudohodowli.

Zdrowie rasy psów shih tzu

Z reguły są to bardzo zdrowe psy. To, na co powinniśmy zwrócić szczególną uwagę podczas regularnych wizyt u weterynarza, to możliwość wystąpienia problemów z alergią, choroby oczu i stawów. Właśnie ze względu na kwestie zdrowotne warto spinać włosy nad pyskiem psa w kucyk. Duże oczy są także podatne na urazy, więc mieszkając razem z tymi psami, trzeba bardzo uważać, kiedy coś Ci leci z rąk.

Regularnie szczotkujmy zęby pupila, ponieważ możliwe jest też odkładanie się kamienia nazębnego.

Pamiętaj także o tym, że te psy nie są zbyt odporne na działanie wysokich temperatur (mają skróconą kufę). Lepiej ograniczyć czas ich przebywania na słońcu, a w czasie upałów na spacery wychodzić rano i wieczorem, nie w ciągu dnia, kiedy temperatura sięga blisko 30 stopni Celsjusza.

Częste choroby

  • alergie skórne,
  • zwężenie kanalików łzowych (objawia się łzawieniem oczu i zaciekami w kolorze brunatnym),
  • wypadnięcie dysku,
  • zwichnięcie rzepki kolanowej,
  • choroby stomatologiczne,
  • rozszczep podniebienia (u szczeniaków).

Odpowiednie żywienie może zapobiec niektórym chorobom. Na rynku są też specjalne karmy dla alergików.

shih tzu szczeniaak

Umiejętności, szkolenie, wychowanie

Pies rasy shih tzu jest inteligentny, dlatego szybko się uczy. Niemniej jednak potrzebuje czasu. To mały pies, którego stawy nie są bardzo odporne. Dlatego do ósmego miesiąca życia nie powinien w ogóle schodzić po schodach.

Unikajmy stosowania kar i przymusu. Te psy potrafią naprawdę dużo się nauczyć, ale w procesie szkolenia zdecydowanie lepiej sprawdzają się nagrody i smaczki, za które te pieski są w stanie zrobić naprawdę dużo.

Najlepiej już od małego przyzwyczajać je do czasochłonnych i skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych i wizyt u groomera.

Powinniśmy zapoznawać szczeniaka z różnymi bodźcami, towarzystwem innych ludzi i kontaktem z dziećmi – to zapobiegnie ewentualnym stanom lękowym i poczuciem rezerwy wobec obcych.

Dla kogo rasa psa shih tzu?

Pies tej rasy nada się dla początkujących właścicieli, o ile oczywiście poświęcą mu wystarczająco dużo czasu na pielęgnację (szczególnie sierści). Drugi warunek: te psy bardzo źle znoszą samotność, więc jeśli całe dnie spędzacie w pracy i nie macie możliwości zabrać ze sobą pupila, to lepiej wybierzcie inną rasę.

Te psy nie wymagają zbyt wiele ruchu, więc nadadzą się także dla mniej aktywnych właścicieli.

To także doskonałe zwierzęta dla alergików.

Piesek tej rasy doskonale odnajdzie się zarówno w domu z ogrodem, jak też w małej kawalerce. Jeżeli jednak mieszkamy w bloku, to atutem będzie winda (jak wspomnieliśmy wyżej, szczeniaki nie powinny chodzić po schodach).

Rasa psa Shih tzu a dzieci

Te pieski świetnie dogadują się z dziećmi. Są bardzo przyjazne, radosne i lubią zabawę. Jeżeli chcemy podarować swojemu dziecku psa, to będzie to dobry wybór.

Żywienie psów rasy Shih tzu

W przypadku tych małych psów najlepiej sprawdzi się karma sucha. Oczywiście można podawać psu również karmę z puszki, ale karma sucha nie pobrudzi sierści. U tego pieska występuje często skłonność do alergii, dlatego raczej wybierajmy renomowane karmy dla alergików. Dobrze jest też dostarczać suplementów, które pozytywnie wpływają na stan sierści.

Szczeniaka karmi się cztery, potem trzy razy dziennie namoczoną karmą, dorosły pies je tylko dwa razy dziennie.

Pamiętaj, że te małe pieski mają tendencję do tycia, dlatego ograniczmy liczbę przysmaków między posiłkami.

Jeżeli masz białego pieska, to możesz wybrać specjalną karmę dla psa z białą sierścią.

Utrzymanie tego psa może kosztować (wliczając w to także wizyty weterynaryjne i preparaty pielęgnacyjne) od 100 do 300 złotych.

Wszystko o Shih Tzu – wady i zalety

Te niewielkie psy są przeurocze! Mają sporo zalet, a jedną z najważniejszych jest bardzo pozytywne usposobienie. Z uwagi na specyficzny rodzaj włosa to doskonały pies dla alergików. Niemniej jednak pamiętajmy, że temu psu trzeba poświęcić sporo czasu – nie tyle na spacery, co na pielęgnację. Psy tej rasy cechuje niezależność, dlatego czasem trzeba mieć do nich cierpliwość.

Shih Tzu – zalety

  • inteligentny,
  • wierny i lojalny przyjaciel,
  • bardzo przywiązuje się do właściciela,
  • towarzyski,
  • przyjazny wobec ludzi,
  • szybko się uczy,
  • ma pozytywny stosunek wobec innych zwierząt,
  • dobrze dogaduje się z dziećmi,
  • dobry dla alergików.

Shih Tzu – wady

  • uparty,
  • niezależny,
  • nie zawsze posłuszny,
  • długa okrywa włosowa wymaga regularnej, systematycznej pielęgnacji, zajmującej sporo czasu,
  • ma tendencję do tycia,
  • do 8. miesiąca trzeba go nosić po schodach, bo nie może schodzić po nich samodzielnie,
  • ma skłonność do alergii, może wymagać specjalnego sposobu żywienia.
shih tzu

Rasa psa Shih Tzu – ciekawostki

Oto kilka ciekawostek, które warto znać, szczególnie jeśli jesteście miłośnikami tej rasy:

  • Pieski były uważane za rasę królewską. Za posiadanie shi tzu przez przeciętnego obywatela można było dostać karę śmierci.
  • Z pieskami miał wędrować Budda.
  • Shi tzu były wiernymi towarzyszami cesarzy.
  • Cesarzowa Tzu Shi (według wielu źródeł Tzu Hsi) miała około 200 psów tej rasy.
  • Według jednej z legend towarzyszyły Buddzie miały zamieniać się w sytuacjach zagrożenia w groźne lwy.

Shih tzu – wzorzec rasy

Rasa: shih tzu

Nazwa oryginalna: shih tzu

Pochodzenie: Tybet

Klasyfikacja FCI

grupa 9: psy do towarzystwa i ozdobne

sekcja 5: rasy tybetańskie

Nie podlegają próbom pracy.

Wysokość: maksymalnie do 27 cm

Waga: 4,5–7,5 kg

Maść: różne kolory, biała strzałka na czole i biały koniec ogona bardzo pożądane u psów łaciatych

Uwagi: Wzorzec rasy pochodzi z 16.02.2011

autor: Kinga Czernichowska

0 Komentarze
0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
PiesRasy psów

Golden retriever – wszystko o rasie

przez Pets Style

Golden retriever to cudowny, łagodny pies, który należy do jednych z najpopularniejszych w Polsce ras. Ujął nas przede wszystkim przyjacielskim nastawieniem. Jakie jest golden retriever? To wyjątkowo przyjazny i zrównoważony pies, który doskonale dogadują się z dziećmi. Jest też bardzo cierpliwy. Goldeny mają mnóstwo atutów. Jakich? O tym poniżej.

golden retriever

Historia i pochodzenie golden retrievera

Golden retrievery pochodzą z Anglii. Pierwsze goldeny wyhodowano w XIX wieku. Uważa się, że twórcą tej rasy jest sir Dudley Marjoribanks, lord Tweedmouth. Jedna z legend mówi o tym, że lord Tweedmouth miał zobaczyć podobne psy podczas pokazu posłuszeństwa psów w rosyjskiej trupie cyrkowej. Od cyrkowców odkupił osiem psów.

Inna, bardziej wiarygodna wersja mówi o tym, że lord w 1868 roku skrzyżował swojego żółtego retrievera Nousa z suczką tweed water spaniela (jest to nieistniejąca już angielska rasa, która charakteryzowała się przylegającą, jasną, kręconą sierścią). Owocem tego połączenia były cztery jasne szczeniaczki: Ada, Cowslip, Crocus i Primrose.

Przez kolejne dwie dekady krzyżowano ich potomstwo z psami ras: wavy coated retriever, tweed water spaniel, seter irlandzki, a być może także z labradorami i bloodhoundami. Pierwszym prawdziwym goldenem był potomek suki Cowslip i tweed water spaniela.

Skąd nazwa? Pierwsza część (golden) odnosi się oczywiście do złotawego koloru sierści, retriever pochodzi od angielskiego czasownika to retrieve, który oznacza: aportować, przynosić, bo jest to typ psa aportującego. Ta nazwa zaczęła funkcjonować dopiero w 1920 roku.

W Polsce jest to stosunkowo młoda rasa. Pierwsze goldeny zaczęto hodować w latach 80. XX wieku.

Goldeny to jedna z sześciu ras retrieverów – psów aportujących.

Golden retriever – opis rasy

Goldeny należą do grupy 8. według wzorca FCI, czyli do aporterów, płochaczy i psów dowodnych, a idąc dalej – do sekcji aporterów (sekcja 1). Chociaż w naszym kraju hoduje się je od całkiem niedawna, to bardzo często spotykane psy. Są łagodne, przyjazne i kochają dzieci.

Wygląd i sylwetka

Golden retriever to duży pies o mocnej, wyraźnej, a jednocześnie smukłej sylwetce. Jego sierść jest koloru złotego lub kremowego. Dopuszczalna jest mała, biała plama na klatce piersiowej. Okrywa włosowa jest gładka lub falista, półdługa. Golden retriever ma też gęsty i wodoodporny podszerstek, podobnie jak labrador.

Charakteryzuje się typowym dla nich, energicznym sposobem poruszania się. Nie chodzi hackneyem, czyli nie unosi w specyficzny sposób przednich nóg do góry. Golden retriever ma średniej wielkości, opadające uszy i ciemnobrązowe oczy z ciemnymi powiekami.

Wysokość w kłębie dla psów to 56–61 cm, w przypadku suk jest to 51–56 cm. Idealna waga dla psów to ok. 28–32 kg, natomiast dla suk ok. 24–28 kg.

Długość życia psów tej rasy szacuje się na 12–14 lat.

golden retriever

Golden retriever – charakter, usposobienie, zachowanie

Charakter golden retrievera jest wyjątkowy. To łagodny pies, który przywiązuje się do swojego właściciela. Jest przyjaźnie nastawiony do innych osób, wyrozumiały i opanowany, a także niezwykle cierpliwy wobec dzieci i pozytywnie nastawiony do innych zwierząt w domu.

Z reguły suczki odznaczają się większym spokojem, a samce pewnością siebie i niezależnością.

Golden retriever to inteligentny pies, szybko się uczy. Jest wykorzystywany w dogoterapii. Może być przewodnikiem osób niewidomych.

Goldeny uwielbiają spacery i wodę. Musimy więc zapewnić psu aktywny wypoczynek i dużą ilość ruchu. Dorosły pies potrzebuje co najmniej jednego godzinnego spaceru i dwóch lub trzech krótszych.

Psy tej rasy nie sprawdzą się natomiast w roli stróża. Kierują się dewizą: „gość w dom, Bóg w dom”, czyli… z radością powitają każdego, nawet intruza. Golden retrievery są także przyjaźnie nastawione wobec innych psów. Nie wchodzą z nimi w konflikt, a jeśli tak się zdarza, to w wyjątkowych sytuacjach.

Najważniejszą zaletą goldenów jest dobroduszność.

Pielęgnacja golden retrievera

Pielęgnacja golden retrievera może wydawać się wymagająca. W końcu są to psy z półdługą okrywą włosową. W gruncie rzeczy jednak wcale nie jest trudna. Wystarczy wyczesać go raz w tygodniu, zwłaszcza jeśli nasz pies ma falistą sierść (tego typu szata łatwo może się plątać).

Golden linieje raz w roku, na wiosnę, ale stale traci sierść. Wiosną powinniśmy zwiększyć częstotliwość szczotkowania.

W przypadku sierści goldena przed rozpoczęciem wyczesywania powinniśmy spryskać sierść specjalną odżywką. Szczotkowanie na sucho będzie skutkować elektryzowaniem się włosów, a to nic przyjemnego dla psa.

Golden retrievera powinniśmy kąpać raz na dwa miesiące albo gdy czujemy, że sierść psa jest nieświeża lub pies wyraźnie się ubrudził. Oprócz szamponu koniecznie trzeba kupić odżywkę, która ułatwi nam rozczesanie psa.

Akcesoria, które mogą się przydać:

  • szczotka pudlówka (wyczeszemy nią nadmiar podszerstka),
  • szczotka lub grzebień do wyczesywania,
  • trymer poprzeczny typu coat king (do usuwania nadmiaru podszerstka),
  • odżywka,
  • szampon dla psów o długiej, jasnej sierści.

Pielęgnacji wymagają także uszy. Są opadające, a to oznacza, że łatwiej o infekcje. Gdy mówimy o akcesoriach, radość naszemu psu sprawią z pewnością liczne zabawki służące do aportowania. Goldeny uwielbiają zabawy polegające na przynoszeniu właścicielowi piłek i innych zabawek.

golden retriever szczeniak

Golden retriever – cena szczeniaka

Szczeniak golden retrievera z dobrej hodowli waha się od nawet 6000 do 7000 złotych. To dużo, ale pamiętajmy, że psa należy kupić z dobrej hodowli. Rasa stała się tak popularna, że na portalach ogłoszeniowych nie brakuje informacji o szczeniakach z pseudohodowli, a te mogą mieć zniekształcony charakter.

Zdrowie golden retrievera

Golden retrievery to raczej zdrowe i odporne psy. Niemniej jednak mają większą skłonność do niektórych schorzeń niż inne psy. Golden to „odkurzacz” i łakomczuch. Potrafi zbierać z ziemi odpadki, a ma dobry węch, więc jest duża szansa, że znajdzie coś podczas każdego spaceru. I tu należy szczególnie uważać, ponieważ może się zatruć.

W czasie upałów lepiej ograniczyć spacery do porannego i wieczornego. Psu tej rasy niestraszna ulewa, ale nie znosi dobrze wysokich temperatur. Golden może się też łatwo przeziębić, zwłaszcza po kąpieli w wodzie w czasie upalnego dnia.

Częste choroby golden retrievera

  • dysplazja stawów biodrowych lub łokciowych,
  • choroby oczu: katarakta, zaćma, PRA (postępujący zanik siatkówki), dysplazja siatkówki,
  • enostoza (młodzieńcze zapalenie kości, zdarza się sporadycznie),
  • osteochondroza (OCD, zdarza się sporadycznie),
  • alergie,
  • stany zapalne uszu lub oczu,
  • rozszerzenie lub skręt żołądka,
  • inne problemy żołądkowe,
  • tzw. koński ogon (okresowy niedowład ogona spowodowany podrażnieniem zakończeń nerwowych u nasady ogona, zaczyna się często od kąpieli w zbyt zimnej wodzie, kiedy nagrzany pies wskakuje do wody, a trudno mu tego zabronić, bo wodę uwielbia),
  • niedoczynność tarczycy,
  • skłonność do zapadania na niektóre rodzaje nowotworów (hemangiosarcoma, chłoniak, kostniakomięsak, mastocytoma),
  • choroby dermatologiczne (m.in. zapalenie skóry, bielactwo, czyraki, zapalenie mieszków włosowych, rybia łuska).

Golden retrievera – umiejętności, szkolenie, wychowanie

Golden retriever to inteligentny pies, który bardzo szybko się uczy. Szkolenie należy rozpocząć bardzo wcześnie – do 20. tygodnia życia mózg psa jest pobudzony i szybko zapamiętuje. To też wrażliwy i czuły pies, dlatego najlepszym sposobem nauki będzie system nagród, a nie kary i przymus.

Szczeniak szuka jednej osoby, której może zaufać, tym samym przywiązuje się do właściciela i będzie mu posłuszny, o ile oczywiście poświęcimy mu wystarczająco dużo czasu na wychowanie.

golden retriever a dzieci

Dla kogo golden retriever?

Golden retrievery to najczęściej stosowane psy w dogoterapii.

W tych przypadkach warto stosować dogoterapię:

  • zaburzenia i niepełnosprawność psychiczna oraz fizyczna,
  • dziecięce porażenie mózgowe,
  • ADHD,
  • autyzm,
  • zespół Downa,
  • niedowład kończyn,
  • zaburzenia mowy i wzroku,
  • zaburzenia lękowe i depresja,
  • wady postawy.

Psy rasy golden retriever sprawdzą się też jako przewodnicy osób niedowidzących. Wykorzystuje się je także w ratownictwie, to doskonałe psy do tego rodzaju pracy.

Golden retriever lubi różnego rodzaju aktywności i długie spacery. Musisz mieć na nie czas.

Golden retriever to doskonały przyjaciel rodziny.
Lubi dzieci.

Pies ten sprawdzi się w domu aktywnym. Jeżeli dostarczysz mu wystarczającej ilości ruchu, to możesz mieć pewność, że nie przeniesie swojej energii na buty czy inne przedmioty znajdujące się w domu.

Jest łagodny, więc z powodzeniem możesz psa zabierać do pracy, o ile Twój pracodawca wyrazi na to zgodę. Psy tej rasy odnajdą się zarówno w mieszkaniu w bloku, jak i w ogrodzie. Należy tylko pamiętać, że pies ten potrzebuje dużo ruchu. Ze względu na potrzebę bliskiego kontaktu z człowiekiem nie nadają się do budy. Pies tej rasy będzie dobrym przyjacielem rodziny, ale fatalnym stróżem.

Golden retriever a dzieci

Golden retriever ma świetny kontakt z dziećmi. Lubi je, jest cierpliwy i wyrozumiały. Pamiętaj, że najmłodsze z uwagi na jego wielkość nie powinny wyprowadzać go bez nadzoru. Nie kupuj szczeniaka goldena dla dziecka. Psy dużych ras powinny mieć za przewodnika osobę dorosłą.

golden retriever

Żywienie goldena retrievera

Niestety, golden retriever jest strasznym łakomczuchem i może być też podatny na różnego rodzaju alergie, zwłaszcza skórne. Trzeba mu zapewnić dwa lub trzy posiłki dziennie o stałych porach i najlepiej wybrać dobrej jakości karmę z dodatkiem glukozaminy i chondroityny. Ze względu na skłonność do tycia należy ograniczyć liczbę przysmaków lub – jeśli je stosujemy w ciągu dnia – zmniejszyć ilość karmy spożywanej rano i wieczorem.

Na dobry stan sierści najlepiej stosować suplementy zawierające nienasycone kwasy tłuszczowe lub oleje z ryb. W przypadku dużych psów dobrze jest kupić stojak na miski tak, by ułatwić psu jedzenie. Pozwala to też na lepsze trawienie.

Wady i zalety golden retrievera

Zanim zdecydujesz się na goldena, przeanalizuj wszystkie plusy i minusy posiadania psa tej rasy. Poniżej przedstawiamy listę wad i zalet psów rasy golden retriever.

Zalety

  • wierny, lojalny,
  • łagodny, zero agresji,
  • przyjacielski,
  • cierpliwy do dzieci,
  • doskonały przyjaciel rodziny,
  • przewodnik dla osób niewidomych,
  • wykorzystywany w dogoterapii,
  • wykorzystywany w ratownictwie.

Wady

  • obficie linieje,
  • potrzebuje dużo ruchu,
  • niespożyta energia może skutkować niszczeniem niektórych przedmiotów, przynajmniej do czasu osiągnięcia dojrzałości,
  • nie nadaje się jako stróż.

Ciekawostki o rasie golden retriever

Oto kilka ciekawostek, które warto znać, szczególnie jeśli jesteście miłośnikami rasy golden retriever:

  • Golden retriever potrafi się nauczyć niektórych znaków języka migowego.
  • Golden retriever szczeka rzadko, ale głośno: jeden z nich pobił rekord i został wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa. Jego szczekanie miało głośność 113 dB. Dla porównania odgłos piły łańcuchowej to 112 dB.
  • Stanley Coren umieścił psy tej rasy na 4. miejscu w rankingu najbardziej inteligentnych psów.
  • Golden retriever tak lubi wodę, że podczas spaceru nie odpuści żadnej kałuży.
  • Psy tej rasy doskonale sprawdzają się w dogoterapii i jako przewodnicy osób niewidomych.

Golden retriever – wzorzec rasy

Rasa: golden retriever

Nazwa oryginalna: golden retriever

Pochodzenie: Wielka Brytania

Klasyfikacja FCI

  • grupa 8: aportery, płochacze i psy dowodne
  • sekcja 1: aportery
  • Podlega próbom pray
  • Wysokość: psy: 56–61 cm, suki: 51–56 cm (dotyczy wysokości w kłębie)
  • Waga: psy: 28–32 kg, suki: 24–28 kg
  • Maść: Dowolny odcień złotego lub kremowego, na pewno nie czerwone ani mahoniowe. Dopuszczalne małe, białe znaczenie na przedpiersiu
  • Długość życia: 12–14 lat
  • Uwagi: Wzorzec rasy pochodzi z 28.10.2009

autor: Kinga Czernichowska

0 Komentarze
0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
LifestylePiesPodróże z psemPodróżowanie

Wakacje z psem! Jak się przygotować do urlopu z psem?

przez Pets Style

Planując wakacyjny urlop, bardzo często nasze plany układamy „pod psa”. Bywa tak, że część urlopu spędzamy wspólnie z pupilem, a część pies spędza z naszą rodziną, znajomymi albo w hotelu dla psów. Decyzja najczęściej zależy od kilku czynników, takich jak wiek psa, jego kondycja zdrowotna, przyzwyczajenia, ale też od naszych możliwości związanych ze wspólnym podróżowaniem. Jeśli planujesz wakacje z psem? Sprawdź, jak się odpowiednio przygotować!

wakacje z psem

Wakacje z psem – jak wybrać miejsce ?

Idąc dalej tropem rodzinnych wakacji z psem – na wypoczynek najczęściej wybieramy miasto, hotel i infrastrukturę ze względu na możliwości przebywania wspólnie z czworonogiem. Niebagatelne znaczenie ma bliskość i dostęp do terenów zielonych czy bezpieczny teren w obrębie hotelu lub miejsca, w którym wypoczywamy.

Najważniejszą informacją dla osób planujących urlop z psem jest jednak: czy właściciel miejsca, w którym chcemy się zatrzymać, wyraża zgodę na pobyt razem ze zwierzęciem.

Sprawdź, czy właściciel obiektu wyraża zgodę
na pobyt z psem.

Niestety, różnie to jeszcze bywa. Niektórzy absolutnie nie zgadzają się na przyjazd z psem. Inni proponują oddzielny budynek z wydzielonym miejscem dla zwierzaka. Na szczęście są i tacy, u których psy są mile widziane. W takich obiektach właściciele zazwyczaj pobierają dodatkową opłatę za psa.

Warto to sprawdzić, zanim wyruszymy na wspólne wakacje, żeby być przygotowanym na ewentualne dodatkowe koszty!

Wakacje z psem – jak przygotować się do podróży z psem?

Spokój i bezpieczeństwo podczas wakacji z psem

Nie każdy pies uwielbia podróżować. Niektóre boją się samochodu czy innych środków transportu. Wypracowanie pozytywnych skojarzeń zazwyczaj zajmuje dużo czasu, więc nie można czekać z tym do ostatniej chwili. Jeżeli pies przejawia lęk przed podróżowaniem, a czasu na pracę już nie ma, lepiej zastanowić się, czy nie zostawić psa pod opieką kogoś zaufanego lub w sprawdzonym psim hotelu. Pochopne decyzje mogą czasem popsuć wakacyjny wyjazd.

Zachowanie psa podczas podróży zależy od tego, czy był on nauczony spokojnego podróżowania i czy lubi takie wyprawy. Kolejna sprawa to komfort psa oraz bezpieczeństwo – zarówno jego, jak i pozostałych osób podróżujących w samochodzie czy innym środku transportu. Pies powinien mieć możliwość, by wygodnie się położyć.

Pamiętajcie, aby nie przegrzewać psa i pod żadnym pozorem nie zostawiać go w zamkniętym samochodzie! To zagraża jego zdrowiu i życiu, szczególnie w okresach upałów, gdy wnętrze samochodu nagrzewa się błyskawicznie.

transport psów

Przewożenie psa w samochodzie, czyli jedziemy na wakacje z psem

Jeśli zdecydowaliście się na wakacje z psem, transport czworonoga może się odbywać w przystosowanym do tego, odpowiednio dobranym kontenerze, klatce czy torbie. Pies może również podróżować na siedzeniu czy w bagażniku. Jeżeli przewozicie psa na siedzeniach, zaopatrzycie się w matę samochodową, którą zakłada się za zagłówki przednich i tylnych foteli. Pies powinien być też przypięty pasami. Tak zabezpieczony pupil podczas hamowania na pewno nie spadnie z kanapy. Bardzo niebezpieczne jest przewożenie psa na kolanach (zwłaszcza kierowcy) lub na tylnej półce samochodu. Zagraża to zdrowiu i życiu kierowcy oraz pasażerów, a w konsekwencji także innych użytkowników drogi.

Pamiętajcie, by przyzwyczaić psa do tego typu zabezpieczeń i formy transportu z odpowiednim dla każdego psa wyprzedzeniem czasowym. Psy swobodnie wędrujące podczas podróży po samochodzie stanowią zagrożenie, ponieważ dodatkowo dekoncentrują kierowcę!

Na postój wybierajcie bezpieczne miejsca, z dala od ulicy. Koniecznie z terenem zielonym, gdzie pies będzie mógł zaspokoić swoje potrzeby fizjologiczne.

Pamiętajcie! W czasie postojów zawsze trzymajcie
psa na smyczy.

wakacje z psem

Wysiadanie psa z samochodu

Jesteście w nowym terenie i pies może mieć ochotę, by zwiedzić go na własną łapę. Uważajcie przy wypuszczaniu psa z samochodu! Jeżeli pies zna komendy, zastosujcie „siad” lub „zostań”. Przypnijcie smycz i trzymajcie ją, otwórzcie drzwi samochodu i dopiero pozwólcie psu WYJŚĆ NIE WYSKOCZYĆ  z samochodu.

Zadbajcie o to, by podczas postoju pies się napił. Podawajcie małe ilości wody, zgodnie z zasadą: mniej, a częściej. Jeżeli podróż trwa długo i zbliża się pora karmienia pupila, dobrze zgrać posiłek pupila z tym dla całej rodziny, pamiętając, że pies nie powinien podróżować bezpośrednio po jedzeniu.

W przypadku szczeniaka koniecznie odczekajcie i zróbcie spacer fizjologiczny. Również postoje powinny być częstsze, gdy spędzacie wakacje z psem, szczególnie ze szczeniakiem lub starszym pupilem.

Klimatyzacja i otwarte szyby w samochodzie podczas wakacji z psem

Gdy w czasie podróży upały dają się we znaki, chętnie włączamy klimatyzację. Korzystając z niej, miejcie na uwadze rozsądne różnice pomiędzy temperaturą na zewnątrz a w środku pojazdu. Niektóre psy układają się przy wylotach chłodnego powietrza. Jak to na nie działa? Oczywiście przynosi im ulgę w gorące dni, jednak stanowi również zagrożenie. Psy po takich podróżach często chorują – zapadają na nieżyty, a nawet stany zapalne górnych dróg oddechowych.

A jak sprawy się mają z opuszczonymi szybami podczas jazdy? Niektóre osobniki uwielbiają wręcz podróżować z głową poza samochodem. Inne wychylają się nawet do połowy.

Każdy rodzaj wychylania się psa przez okno stanowi zagrożenie dla jego życia i zdrowia.

Nie wolno dopuszczać, aby pies wychylał się przez opuszczoną szybę, bo w trakcie gwałtownego manewru kierowcy czy na ostrym zakręcie może wypaść! Jeżeli chcecie podróżować z opuszczoną szybą, to  zadbajcie o to, by pies nie mógł się przez nią wydostać. Pomocne mogą okazać się specjalne kratki montowane w szybach drzwi samochodu, uniemożliwiające wydostanie się psa na zewnątrz. Pamiętajcie, najważniejszy jest rozsądek.

wakacje z psem

Psia walizka – czyli wakacje z psem?

Gdy spakujecie już swoje walizki, pamiętajcie, by przygotować też rzeczy dla Waszego psiaka. W psiej walizce powinny się znaleźć:

  • Książeczka zdrowia psa, a w niej aktualne szczepienia, również te wymagane przez kraj, do którego jedziesz! Sprawdź to wcześniej.
  • Apteczka dla psa. Jeżeli pies przewlekle choruje, pamiętaj o zapasowych porcjach leków.
  • Karma na cały okres pobyty (najlepiej z niewielkim zapasem).
  • Gryzaki – sprawdzone, aby nie spowodować biegunki.
  • Psie zabawki, tylko ulubione. Nie zabieraj wszystkich.
  • Ręcznik – 2 sztuki.
  • Posłanko lub kocyk – bardzo dobrze sprawdza się posłanie typu dry bed.
  • Miska na karmę i wodę – warto też mieć turystyczną (składaną).
  • Obroża lub szelki (tu warto mieć 2 komplety), jeżeli pies nie wraca na zawołanie, przyda się linka treningowa.
  • Kaganiec – jest wymagany w określonych środkach transportu czy w miejscach publicznych. Pamiętaj, wcześniej przyzwyczaj psa do noszenia kagańca! Jeżeli dopiero kupujesz kaganiec, koniecznie wybierz koszyczkowy, a nie materiałowy. W koszyczkowym pies może swobodnie ziać! Jest to bardzo ważne, bo otwierając cały pysk, pies ma możliwość się schłodzić! Opaska materiałowa nie daje psu takiej możliwości. Co więcej, psy komunikują się również mimicznie – opaska również na to im nie pozwala, co może wywoływać niepotrzebne konflikty z napotkanymi czworonogami, a nawet ludźmi, którzy nie odczytają sygnałów ostrzegawczych wysyłanych przez psa.
wakacje z psem

Wakacje z psem – jak zadomowić psa z nowym miejscem


Podczas pierwszej doby w nowym miejscu należy zapoznać psa z otoczeniem. Spokojne wprowadzenie w nowy teren i infrastrukturę ogranicza stres i ekscytację psa. Jest to ważne szczególnie u osobników, dla których są to pierwsze rodzinne wakacje.

Bardzo ważne jest, aby w nowym miejscu nie pozostawiać psa samego, na przykład w pokoju.

Szczególnie jeżeli to jego pierwszy wyjazd. Zadbajcie, by pies poczuł się w nowym miejscu bezpiecznie. Nie każdy pies będzie chciał zostawać sam. Dotyczy to przede wszystkim psów z lękiem separacyjnym, które nawet w otoczeniu domowym mają z tym problem, a wyjazd i zostawienie psa samego w obcym miejscu może nasilić lęk. Zdenerwowany pies może zdemolować pokój, w którym zostanie, może też się zranić, gdy będzie chciał się wydostać i pobiec do opiekuna.

W takiej sytuacji znacznie lepiej jest poszukać opieki nad psem i zostawić go w domu, a jeżeli nie ma takiej możliwości – zadbać o to, by pies został w psim hotelu.

Jeśli zarezerwowaliście noclegi, przygotowaliście samochód do podróżowania z psem, spakowaliście walizkę, nie pozostaje Wam nic innego, jak świetnie się bawić i wypoczywać w znakomitym towarzystwie.

Wakacje z psem? Życzymy Wam WSZYSTKIM udanego urlopu!

autor: Katarzyna Bargiełowska, behawiorystka, trener psów

Polecamy:

Odwiedź Kociewie ze swoim psem
Zwiedzam Pomorskie z czworonogiem
Wszystko o wycieczkach z psem

0 Komentarze
6 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Najnowsze posty
Starsze posty